درباب حركت هوا در هفت بخش است: الف) مقدمه، درباب ماهيت بخشهاي مختلف آسمان و ستارگان، فصول و آب و هوا؛ ب) تغييرات در جهان بر اثر قرانهاي بزرگ و كسوف و خسوف و قرار گرفتن خورشيد در اعتدالين يا انقلابين؛ ج) تغييرات جهاني بهخاطر مقارنه و مقابلهٴ ماه و خورشيد؛ د) احكام خاص حاصل از اين مقارنه و مقدمه و موارد ديگر ه) احكام خاص مربوط به موقعيت ماه و ستارگان با توجه به علايم بروج؛ و) پيشگويي نزول باران؛ ز) ساير پيشگوييهاي جوي اقتباسشده از دانش و فرهنگ عامه. اين رساله را بايد احكام نجوم هواشناسي ناميد و تأليفي است كه از منابع زيادي اقتباس شده، بيشتر از پليني،1
بطليموس، كندي و ابومعشر (نهم ـ 1)، علي بن ابي الرجال و علي بن رضوان (يازدهم ـ 1)، يوحناي اشبيلي و ابراهيم بن عزرا (دوازدهم ـ 1)، آلبرت كبير و لئوپولد اتريشي (سيزدهم ـ 2)، صرف نظر از دانش عاميانه كه بخشي از آن بهصورت سنت شفاهي انتقال يافته بود.
به نظر ميرسد كتاب از شهرتي برخوردار شده بود؛ در سال 1488 به چاپ رسيده است.
نسخههاي زيادي از آن در دست است، كه عنوان يكي از آنها كليات علم احكام نجوم است.
2. پيشگويي از روي قران سه سيارهٴ علوي (مريخ، زحل، مشتري) در سال 1345. اخترگويان به قران اين سه سياره اهميت زيادي ميدادند (فيرمن آنها را سپاهيان برين مينامد). پيشگويي ديگري دربارهٴ همان قران بهوسيلهٴ ژان دومور انجام گرفته بود.
3. رساله درباب اصلاح تقويم كه بهوسيلهٴ او و ژان دومور (نه ژان دو لينيِـر) نوشته شده، در پاسخ به درخواست پاپ كلمنس ششم. اين درخواست به تاريخ 25 سپتامبر 1344 بود و رساله در اوت 1345 در آوينيون تأليف شد. فيرمن دريافت كه تقويم يولياني ديگر با پديدههاي سال شمسي تطبيق نميكرد. ولي پاپ بيشتر به تقويم قمري، تقويم كليسا، اصلاح عدد طلايي2 توجه داشت. طبعاً رسالهٴ فيرمن و ژان بيشتر به اين مسائل ديني اختصاص داشت تا به اصلاح تقويم عرفي.
ژان باسينيي
اخترگوي ناشناس فرانسوي. باسينيي3 از ((مملكت))هاي قديمي فرانسه است كه ميان شامپاني و لورن تقسيم شده (استانهاي مارن عليا، اوب و مور). ژان باسينيي براساس وضعيت ستارگان، انجيل و اطلاعات عمومي كه در جريان سفرهاي فراوانش بهدست آورده بود، به پيشگوييهاي